„43. Ciemny i jasny błękit kadziowomoczowy. Mocz, najlepiej dziecięcy, zbiera się przez kilka dni lub tygodni, następnie dobrze nakrywa i przetrzymuje 3—4 dni w ciepłym pomieszczeniu.
Aby przyrządzić kadź, płyn ten filtruje się — w drewnianym lub emaliowanym naczyniu — przez lniane płótno, wstawia do gorącej wody (kąpieli) i podczas częstego mieszania doprowadza do temperatury 35, najwyżej 40°C. Następnie do kadzi z zawartością 40 1 moczu dodaje się 60—80 g sproszkowanego indygo (najlepiej zawiązanego w lnianym woreczku) i dobrze ją nakrywa dla utrzymania w ciepłym stanie przez całą noc. Codziennie należy co najmniej 2 razy — rano i wieczorem — kadź dobrze podgrzać, przy czym woreczek lekko wycisnąć. Po 3—4 dniach można zrobić próbę wkładając tamponik suchej wełny do kadzi na 2—5 godzin. Wełna po wyjęciu z kadzi powinna wykazać żywe jasnozielone zabarwienie, które na powietrzu szybko zmienia się w błękit. Jeśli jednak próba wypadnie niedostatecznie wyraźnie, należy te same czynności stosować dalej i po 2—3 dniach wykonać nową próbę.
Jeśli okaże się, że farba jest dobra, wkłada się do niej 0,5—1 kg suchej wełny, mocno ugniata (nasącza), szczelnie przykrywa i pozostawia w niej do następnego dnia. Po wyjęciu wełny wyciska się ją nad kadzią, przekłada do plecionki w celu odsączenia reszty farby i następnie cały zafarbowany materiał wietrzy (przez rozwieszenie lub rozłożenie) 1—2 godziny. Dla uzyskania ciemniejszego odcienia podgrzewa się farbę jak zwykle, wkłada do niej zabarwioną na zielono wełnę i powtarza proces tak długo, dopóki nie uzyska wymaganego odcienia.“(7)