„Purytanizm angielski wyodrębnił z siebie dwa kierunki 1) Prezbiterianie (wielka burżuazja handlowa i finansowa, górne warstwy nowej szlachty) występowali przeciw kościołowi anglikańskiemu jako poddanemu wpływowi monarchy i chcieli go zastąpić kościołem kalwińskim, 2) Independenci (skrajny odłam purytanizmu elementy burżuazji i nowej szlachty) głosili hasło zupełnej niezależności w dziedzinie religijnej nie uznając autorytetu tak kościoła anglikańskiego jak i prezbiteriańskiego. Dążyli do bezwzględnej walki z feudalizmem i królewskim absolutyzmem.
Decydującym momentem był rok 1640 i zawiązanie tzw. Krótkiego Parlamentu. Izba Gmin nie uchwaliła podatku na wojnę z purytanami w Szkocji i król rozwiązał parlament
Długi Parlament (16401648). Jesienią 1641 r. Izba Gmin uchwaliła tzw. „Wielkie Upomnienie", w którym zażądano usunięcia biskupów z Izby Lordów, wytępienia „papistów" (zdławienia powstania irlandzkiego), tolerancji dla purytanów, powołania do rządu ludzi cieszących się zaufaniem parlamentu. Monarchię absolutną miała więc zastąpić monarchia parlamentarna. W odpowiedzi król rozkazał aresztowanie pięciu członków Izby Gmin. Masy londyńskie stanęły po stronie parlamentu. Karol I uszedł z Londynu. Oznaczało to początek wojny domowej.“(10)